ఇళ్లు పెద్దవయ్యాయి… మనుషులు దూరమయ్యారా? నేటి ఆధునిక కుటుంబాల కథ!

 

ఈ రోజుల్లో ప్రతి ఒక్కరినీ వేధిస్తున్న ప్రశ్న ఇది… “సౌకర్యాలు పెరిగాయి సరే, మరి సంతోషాలు ఎక్కడ?” ఒకప్పుడు గదులు చిన్నవిగా ఉండేవి, కానీ మనుషుల హృదయాలు చాలా విశాలంగా ఉండేవి. మరి ఈ రోజుల్లో ఏం జరుగుతోంది?

ఒకప్పుడు ఇరుకు ఇళ్లు… కానీ విశాలమైన మనసులు!

ఒకప్పుడు మా ఇంట్లో కేవలం రెండు గదులు మాత్రమే ఉండేవి. ఆ చిన్న స్థలంలోనే…

తాతయ్య, అమ్మమ్మ

నాన్న, అమ్మ

మేము నలుగురు పిల్లలం…

వీరికి తోడు ఎప్పుడూ ఎవరో ఒక బంధువు!

ఇంతమంది ఆ రెండు గదుల్లోనే ఎలా ఉండేవాళ్లమా అని ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది.

డిజిటల్ యుగంలో పెరిగిన గోడలు

ఇప్పుడు కాలం మారింది. నాలుగు బెడ్‌రూమ్‌ల ఇల్లు వచ్చింది. ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక ప్రత్యేకమైన గది (Privacy) దొరికింది. కానీ… ఒకే ఇంట్లో ఉంటూ కూడా, ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోవడానికి సమయం లేకుండా పోయింది. ఎక్కడో ఏదో పోగొట్టుకున్నామనే వెలితి మనలో చాలా మందికి కలగడం లేదా?

ఆర్డర్ల యుగం… కరువైన అమ్మ చేతి ముద్ద!

ఒకప్పుడు వర్షం పడితే చాలు… ఇంట్లో వేడివేడిగా బజ్జీలో, పకోడీలో లేదంటే ఏదో ఒక వంటకం చేసుకుని అందరూ కలిసి కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ తినేవాళ్లు. అమ్మ ప్రేమతో వండిన ఆ వంట అమృతంలా ఉండేది. ఆ రుచి వెనుక ఉన్నది మసాలాలు కాదు… అమ్మ ఆప్యాయత!

కానీ ఇప్పుడు? వర్షం పడితే చాలు చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ఓపెన్ చేసి, ఎవరికి నచ్చిన డిష్ వాళ్లు విడివిడిగా ఆర్డర్ పెట్టుకుంటున్నారు. ఇంట్లో వంటమనిషి చేసిన వంటల్లోనో, లేదా ఫుడ్ యాప్స్ నుండి ఆర్డర్ చేసిన ఫాస్ట్ ఫుడ్స్‌లోనో ఆ “అమ్మ ప్రేమ” ఎక్కడ దొరుకుతుంది?

డైనింగ్ టేబుల్స్ పెద్దవయ్యాయి కానీ… అందరూ కలిసి కూర్చుని, ఒకరికొకరు వడ్డించుకుంటూ తినే ఆ ఉమ్మడి భోజనాల ఆనందం ఈరోజుల్లో అరుదైపోయింది.

ఇల్లు పెద్దదవడం తప్పు కాదు… మనసు చిన్నదవడమే సమస్య!

ఈ వ్యాసం ఉద్దేశం పెద్ద ఇళ్లు కట్టొద్దని కాదు, లేదా ఆధునిక సౌకర్యాలు తప్పని చెప్పడం అంతకంటే కాదు. అభివృద్ధి ఖచ్చితంగా కావాలి. కానీ… సౌకర్యాల కోసం పరిగెత్తుతూ, బంధాలను వెనక్కి వదిలేస్తే ఆ ఇల్లు ఎంత పెద్దదైనా అది కేవలం ఒక “సిమెంట్ భవనం” మాత్రమే అవుతుంది, ఆప్యాయతలు పంచే “ఇల్లు” కాలేదు.

చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు ఎందుకు అంత మధురం?

అప్పట్లో మనకు ఏసీ లేదు, వైఫై లేదు, OTT apps లేవు, ఫుడ్ యాప్స్ లేవు, లగ్జరీ సోఫాలు అస్సలే లేవు. అయినా ఆ రోజుల్ని గుర్తు చేసుకుంటే పెదవులపై చిరునవ్వు ఎందుకు వస్తుంది? ఎందుకంటే… అప్పట్లో మనకు వస్తువులు తక్కువ… మనుషులు ఎక్కువ! ఇప్పుడు వస్తువులు పెరిగాయి, మనుషులతో గడిపే సమయం తగ్గిపోయింది.

పిల్లలకు పెద్ద గది కంటే… పెద్ద జ్ఞాపకాలు ఇవ్వండి!

ఈరోజు తల్లిదండ్రులు పిల్లల భవిష్యత్తు కోసం, సౌకర్యం కోసం ఖరీదైన గదులను ఇస్తున్నారు. అది మంచిదే! కానీ, వాటితో పాటు రోజుకు కనీసం అరగంట మీ సమయాన్ని కూడా ఇస్తున్నారా?

పిల్లలు పెద్దయ్యాక మీరు కొనిచ్చిన ఖరీదైన మంచాన్ని గుర్తుపెట్టుకోరు… మీరు పడుకునే ముందు చెప్పిన కథను గుర్తుపెట్టుకుంటారు.

మీరు కొనిచ్చిన స్మార్ట్‌ఫోన్‌ను మర్చిపోతారు… కానీ మీతో కలిసి నవ్విన సాయంత్రాలను ఎప్పటికీ మర్చిపోరు.

మనతార ఆలోచన: ఇల్లు గోడలతో నిలుస్తుంది… కుటుంబం మాటలతో నిలుస్తుంది!

సిమెంట్‌తో ఇళ్లు కట్టొచ్చు, డబ్బుతో ఫర్నిచర్ కొనొచ్చు… కానీ ప్రేమను, ఆప్యాయతను మార్కెట్లో కొనలేము. అవి కేవలం ఒకరికొకరు సమయం ఇచ్చుకోవడం ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతాయి. మీ ఇల్లు ఎంత పెద్దదనేది ముఖ్యం కాదు, మీ ఇంటికి వచ్చిన వారికి మీరు ఇచ్చే గౌరవం, ఆప్యాయత ఎంత పెద్దదనేదే ముఖ్యం.

ముగింపు: ఈ రోజు ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత ఒక్క చిన్న ప్రయత్నం చేయండి. కాసేపు ఫోన్‌ను పక్కన పెట్టండి, టీవీని ఆఫ్ చేయండి. మీ కుటుంబ సభ్యులతో కనీసం పది నిమిషాలు మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడండి. మీ ఇంట్లో మీకు తెలియని ఎన్నో మధురమైన కథలు ఇంకా దాగి ఉన్నాయని మీకే అర్థమవుతుంది.

గుర్తుంచుకోండి: చిన్న ఇళ్లు పెద్ద కుటుంబాలను పెంచాయి… ఇప్పుడున్న పెద్ద ఇళ్లు కూడా పెద్ద మనసులను పెంచగలవు. అందుకు కావాల్సింది డబ్బు కాదు… కొద్దిపాటి సమయం, కొంచెం ప్రేమ మాత్రమే!