కష్టాల కొలిమిలో రాటుదేలే మానవ సామర్థ్యం
మనలోని శక్తి ఎప్పుడు మేల్కొంటుంది?
రచన: ramesh_mt
ఒక మనిషి తన గురించి ఎంతవరకు తెలుసుకోగలడు?
“నాకు ఇది చేతకాదు.”
“నేను ఇంత ఒత్తిడిని తట్టుకోలేను.”
“ఇంత పెద్ద సమస్యను నేను ఎలా పరిష్కరించగలను?”
మనలో చాలామంది ఇలా అనుకుంటుంటాం.
కానీ జీవితం ఒక విచిత్రమైన పని చేస్తుంది.
మనం చేయలేమనుకున్న పనినే…
చేయక తప్పని పరిస్థితిలో మన చేత చేయిస్తుంది.
అప్పుడు మనకు ఒక ఆశ్చర్యకరమైన విషయం అర్థమవుతుంది.
మనకు మన సామర్థ్యం గురించి ఉన్న అంచనా… మన అసలైన సామర్థ్యం కాదు.
మనిషి తన శక్తికి ఒక హద్దు పెట్టుకుంటాడు.
జీవితం మాత్రం ఆ హద్దులను పదేపదే చెరిపేస్తూ ఉంటుంది.
సౌకర్యంగా ఉన్నప్పుడు మన సామర్థ్యం నిద్రపోతుంది
ఒక విషయం గమనించండి.
మన జీవితంలో అన్నీ సవ్యంగా ఉన్నప్పుడు మనం సాధారణంగా కొత్తగా ఏమీ నేర్చుకోవాలని అనుకోము.
అవసరం లేని పని చేయము.
మనకు తెలియని విషయాల్లోకి వెళ్లము.
రిస్క్ తీసుకోము.
మనకు అలవాటైన పరిధిలోనే తిరుగుతుంటాము.
ఎందుకంటే మన మెదడుకు కూడా సౌకర్యం అంటే ఇష్టం.
తెలిసిన దారి.
తెలిసిన మనుషులు.
తెలిసిన పని.
తెలిసిన జీవితం.
ఇవన్నీ మెదడుకు భద్రతను ఇస్తాయి.
కానీ…
ఒకరోజు ఆ సౌకర్యం ఒక్కసారిగా కదిలిపోతుంది.
ఉద్యోగం పోవచ్చు.
వ్యాపారంలో నష్టం రావచ్చు.
ఆర్థిక సమస్య రావచ్చు.
మనకు అత్యంత దగ్గరైన వ్యక్తి దూరం కావచ్చు.
ఒక పెద్ద వైఫల్యం ఎదురవచ్చు.
అప్పుడు మన ముందు రెండు దారులు మాత్రమే కనిపిస్తాయి.
కూలిపోవడం… లేదా మారడం.
అక్కడే మనిషిలో మరో శక్తి మేల్కొంటుంది.
“నేను చేయలేను” అనేది నిజమా?
చిన్నప్పుడు సైకిల్ తొక్కడం నేర్చుకున్నప్పుడు గుర్తుందా?
మొదట పడిపోయాం.
మళ్లీ లేచాం.
మళ్లీ ప్రయత్నించాం.
ఎన్నోసార్లు పడిపోయిన తర్వాత ఒకరోజు సైకిల్ మీద బ్యాలెన్స్ వచ్చింది.
అప్పుడు మనం ఒక విషయం చెప్పలేదు.
“నేను సైకిల్ తొక్కడంలో గొప్ప టాలెంట్ ఉన్నవాడిని.”
అసలు విషయం అంతకంటే సింపుల్.
అవసరం ఏర్పడింది. ప్రయత్నించాం. మెదడు నేర్చుకుంది.
మనిషి మెదడు పరిస్థితులకు అనుగుణంగా తనను తాను మార్చుకునే అద్భుతమైన సామర్థ్యం కలిగి ఉంటుంది.
అందుకే నిన్న అసాధ్యంగా కనిపించిన విషయం…
ఈరోజు సాధ్యమవుతుంది.
నిన్న భయపెట్టిన సమస్య…
రేపు మనకు ఒక అనుభవంగా మారుతుంది.
ఇదే మనిషి ఎదుగుదలలోని అసలు రహస్యం.
కష్టం మనల్ని బలంగా చేయదు…
ఇక్కడ ఒక చిన్న తేడా ఉంది.
ప్రతి కష్టం మనల్ని బలంగా చేయదు.
కష్టాన్ని ఎలా ఎదుర్కొంటామన్నదే మనల్ని బలంగా చేస్తుంది.
ఒకే సమస్య ఇద్దరు వ్యక్తులకు ఎదురవుతుంది.
ఒకరు దానితో పూర్తిగా విరిగిపోవచ్చు.
మరొకరు అదే సమస్య నుంచి ఒక కొత్త పాఠాన్ని నేర్చుకోవచ్చు.
అంటే సమస్య ఒక్కటే.
కానీ దాని నుంచి బయటకు వచ్చే ఇద్దరు మనుషులు వేరు.
ఎందుకు?
ఎందుకంటే కష్టం మనిషిని మార్చే అవకాశం మాత్రమే.
ఆ మార్పును స్వీకరించే మనస్తత్వమే అసలు శక్తి.
అందుకే జీవితంలో ఎదురుదెబ్బ తగిలిన ప్రతిసారీ “ఎందుకు నాకు?” అని మాత్రమే అడగడం కంటే…
“ఇది నాకు ఏమి నేర్పుతోంది?” అని అడగడం చాలా ముఖ్యమైనది.
ఆ ఒక్క ప్రశ్న మన దృష్టిని మార్చగలదు.
చిన్న కష్టాలు… పెద్ద జీవితానికి శిక్షణ
జిమ్‌లో బరువులు ఎత్తేటప్పుడు కండరాలపై ఒత్తిడి పడుతుంది.
ఆ ఒత్తిడినే శరీరం తట్టుకుని, తనను తాను మరింత బలంగా నిర్మించుకుంటుంది.
మనసు కూడా కొంతవరకు అలాగే పనిచేస్తుంది.
ప్రతి చిన్న బాధ…
ప్రతి చిన్న నిరాశ…
ప్రతి చిన్న తిరస్కరణ…
ప్రతి చిన్న వైఫల్యం…
మనకు ఒక మానసిక శిక్షణ.
నిన్న మనల్ని ఏడిపించిన విషయం…
ఈరోజు మనకు అంత పెద్దదిగా అనిపించకపోవచ్చు.
ఎందుకంటే మనం మారిపోయాం.
మన సహనం పెరిగింది.
మన అవగాహన పెరిగింది.
మన భయం తగ్గింది.
మన నిర్ణయం తీసుకునే శక్తి పెరిగింది.
అంటే సమస్య చిన్నదైపోలేదు.
దాన్ని ఎదుర్కొనే మనిషి పెద్దవాడయ్యాడు.
ఒక తలుపు మూసుకుపోతే… మెదడు కొత్త తలుపులు వెతుకుతుంది
మన జీవితంలో చాలా గొప్ప మార్పులు సౌకర్యం వల్ల రావు.
అవసరం వల్ల వస్తాయి.
వ్యాపారం నష్టపోయిన వ్యక్తి కొత్త వ్యాపార మార్గాన్ని కనుగొంటాడు.
ఉద్యోగం కోల్పోయిన వ్యక్తి తనలో ఉన్న మరో నైపుణ్యాన్ని గుర్తిస్తాడు.
ఒక సంబంధం విఫలమైన వ్యక్తి తన విలువను మరొకరి అంగీకారంతో కొలవడం మానేస్తాడు.
ఒక పెద్ద వైఫల్యం తర్వాత కొందరు తమ పని చేసే విధానాన్నే పూర్తిగా మార్చుకుంటారు.
ఎందుకంటే…
ఒక దారి మూసుకుపోయినప్పుడు మనిషి దృష్టి మిగిలిన దారులపై పడుతుంది.
అదే కష్టం మనకు ఇచ్చే మరో బహుమతి.
స్పష్టత.
అన్నీ బాగున్నప్పుడు మనం చాలా విషయాలను పట్టుకుని ఉంటాం.
కానీ పరిస్థితులు మనల్ని గట్టిగా నొక్కినప్పుడు…
ఏది నిజంగా ముఖ్యమో అర్థమవుతుంది.
ఎవరెవరు మనవాళ్లో తెలుస్తుంది.
ఏ కల కోసం నిజంగా పోరాడాలో తెలుస్తుంది.
ఏది వదిలేయాలో తెలుస్తుంది.
ముఖ్యంగా…
మన గురించి మనకే కొత్త పరిచయం ఏర్పడుతుంది.
కానీ ప్రతి బాధను గొప్పదిగా చూడాల్సిన అవసరం లేదు
ఇక్కడ మరో నిజాన్ని కూడా అంగీకరించాలి.
కష్టాలు వచ్చాయని వాటన్నింటినీ గొప్ప పాఠాలుగా రొమాంటిసైజ్ చేయాల్సిన అవసరం లేదు.
కొన్ని బాధలు నిజంగానే బాధలే.
కొన్ని నష్టాలు నిజంగానే నష్టాలే.
కొన్ని అన్యాయాలకు “ఇది కూడా నీ మంచికే” అని చెప్పడం సరైంది కాదు.
కానీ మన చేతిలో ఉన్న ఒక విషయం మాత్రం ఉంది.
మనకు జరిగినదాన్ని మార్చలేకపోయినా, దాని తర్వాత మనం ఎలా మారాలో మాత్రం నిర్ణయించుకోవచ్చు.
అదే మానవ సామర్థ్యం.
మనిషి తన బలాన్ని గెలిచిన రోజుల్లో కాదు… అవసరమైన రోజుల్లో తెలుసుకుంటాడు
మన జీవితంలో కొన్ని రోజులు మనం ఎప్పటికీ మర్చిపోలేము.
మనకు భయం వేసిన రోజులు.
మన దగ్గర డబ్బు లేని రోజులు.
మనకు ఎవరూ అండగా లేని రోజులు.
మన నిర్ణయాలపై మనకే సందేహం వచ్చిన రోజులు.
అయినా…
మనం somehow ముందుకు వెళ్లిన రోజులు.
వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే ఒక ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది.
“అప్పుడు నేను ఇవన్నీ ఎలా చేశాను?”
అదే సమాధానం.
అప్పుడు నీకు వేరే మార్గం లేదు.
అవసరం నీలోని సామర్థ్యాన్ని మేల్కొలిపింది.
నువ్వు అనుకున్నదానికంటే నువ్వు ఎక్కువ బలంగా ఉన్నావని జీవితం నీకే చూపించింది.
అందుకే కష్టాన్ని చూసి ఒక్కసారి ఆగి ఆలోచించండి
“ఈ సమస్య నన్ను ఎందుకు బాధిస్తోంది?” మాత్రమే కాదు.
“ఈ సమస్య నాకు ఏం నేర్పిస్తోంది?”
“ఇంతకాలం నాలో దాగి ఉన్న ఏ సామర్థ్యాన్ని ఇది బయటకు తీస్తోంది?”
“నేను కోల్పోతున్నది ఏమిటి?”
“కానీ దాని వల్ల నేను నేర్చుకుంటున్నది ఏమిటి?”
ఈ ప్రశ్నలు మన దృష్టిని మార్చుతాయి.
కష్టం వెంటనే మాయమవకపోవచ్చు.
కానీ దాన్ని చూసే మనిషి మారిపోతాడు.
అక్కడినుంచే అసలు ఎదుగుదల మొదలవుతుంది.
చివరగా…
జీవితం ఎప్పుడూ మనకు సులభమైన ప్రశ్నలే ఇవ్వదు.
కొన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతుక్కోవడానికి…
మనం మనల్ని మనమే కొత్తగా నిర్మించుకోవాలి.
అందుకే ప్రతి అడ్డంకిని చూసి భయపడకండి.
అదే సమయంలో ప్రతి కష్టాన్ని గొప్ప వరమని కూడా భావించాల్సిన అవసరం లేదు.
దాని నుంచి నేర్చుకోండి.
దాని నుంచి మారండి.
దాని తర్వాతి రూపం మీలోనే నిర్మించుకోండి.
ఎందుకంటే…
మనిషి తన అసలైన సామర్థ్యాన్ని సౌకర్యంలో తెలుసుకోడు.
అవసరం వచ్చినప్పుడు తెలుసుకుంటాడు.
నిన్న “ఇది నా వల్ల కాదు” అనుకున్న పని…
ఈరోజు “నేను ఇది కూడా దాటేశాను” అనే జ్ఞాపకంగా మారినప్పుడు…
అక్కడే మనకు ఒక నిజం అర్థమవుతుంది.
జీవితం మనల్ని పరీక్షించిన ప్రతి సారి మన సామర్థ్యాన్ని తగ్గించడానికి కాదు… మన గురించి మనకున్న అంచనాను పెంచడానికి కూడా కావచ్చు.
కాబట్టి ఈరోజు మీ ముందున్న సమస్యను ఒకసారి మరో కోణంలో చూడండి.
ఉదాహరణకు:
మీ దారిలో పడిన రాయిని మీరు అడ్డుగా భావించవచ్చు ..
లేదా…
దానినే మీరు ఎక్కాల్సిన తదుపరి మెట్టుగా భావించవచ్చు….
కానీ దానిని నిర్ణయించాల్సింది నీ ఆలోచనే….